آیرین: الهه یونانی صلح

John Campbell 12-10-2023
John Campbell

الهه صلح در اساطیر یونانی Eirene است. او مظهر صلح است و به همین ترتیب الهه صلح و آرامش و آرامش محسوب می شود. او در هنر به عنوان یک زن جوان با اشیاء مختلف مانند مشعل یا ریتون، قرنیز و عصا به تصویر کشیده می شود.

به پایین پیمایش کنید و جزئیات بیشتری در مورد الهه یونانی که نه تنها توسط یونانی ها بلکه توسط رومی ها نیز پرستش می شود، بیاموزید.

الهه یونانی صلح کیست؟

Eirene یونانی الهه صلح و فصل بهار است. او دختر خدای یونانی زئوس، پدر همه خدایان در کوه المپ، و تمیس، الهه عدالت و مشاوره خوب است.

Eirene در ایلیاد

Eirene یکی بود. از اعضای Horae، خدایان فصول و بخش‌های طبیعی زمان، همراه با خواهرانش دایک، الهه عدالت، و یونومیا، الهه نظم و رفتار قانونی.

نام

الهه صلح همچنین می‌تواند "Irene" یا "Irini" نوشته شود. هورا تالو، که به معنای "شاخه سبز" است، لقبی بود که هزیود برای توصیف او به کار می برد که او را به بهار پیوند می دهد، از این رو او را به عنوان الهه بهار می شناسند.

به دنبال ایلیاد هومر، هورایی ها نگهبانان هستند. از دروازه‌های کوه المپ، به طوری که اعتقاد بر این است که Eirene الهه راه‌های ورودی است و در ارتباط با فصل‌ها، شاید دروازه‌ای به مسیر بعدی باشد.پیندار. آنها معمولاً به آفرودیت، الهه زیبایی مراجعه می کردند.

در هنر، Euphrosyne معمولاً به عنوان رقصیدن با دیگر Charites، خواهرانش Thalia و Aglaea نشان داده می شد. یکی از قطعات معروف مجسمه ساز آنتونیو کانووا در سنگ مرمر سفید که نماد سه Charites است به جو راسل، ششمین دوک بدفورد داده شد. در همین حال، در سال 1766، نقاش جاشوا رینولدز، خانم مری هیل را به عنوان Euphrosyne نقاشی کرد. در ادبیات، جان میلتون در شعر خود "L'Allegro" از Euphrosyne استفاده کرد.

الهه هارمونی کیست؟

در اساطیر یونان باستان، Harmonia الهه جاودانه است که تجسم هماهنگی و توافق است. نقطه مقابل یونانی او اریس است، در حالی که همتای رومی او Concordia است که همتای آن دیسکوردیا است.

والدین هارمونیا آرس و آفرودیت بودند که در یک روایت ذکر شد. در روایت های دیگر، او دختر زئوس و الکترا و اهل ساموتراک بود و برادرش ایسون، بنیانگذار آیین های عرفانی که در آن جزیره برگزار می شد.

از او به عنوان یاد شده است. همسر کادموس اغلب، که او را نیز به عنوان یک ساموتراسیایی در رابطه با سفر کادموس به ساموتراک توصیف می کند. کادموس پس از آغاز به اسرار، هارمونیا را دید و با کمک آتنا او را با خود برد. آنها فرزندانی به نام های پولیدور، اینو، آگاو، آنتونو، سمله و ایلیریوس داشتند.

کادموس از ایلیریا بر دشمن غلبه کرد.پس از رفتن او در تبس، پادشاه ایلیاتی شد، اما بعداً به مار تبدیل شد. در اندوه هارمونیا، او خود را برهنه کرد و از کادموس خواست که نزد او بیاید. هنگامی که کادموس او را در آغوش گرفت، خدایان نیز او را به مار تبدیل کردند ، که نمی توانست بایستد و در حالت گیج به او نگاه کند.

نتیجه

Eirene، الهه یونانی که تجسم صلح ، الهه مهم آتن در دوران باستان بود.

  • Eirene الهه یونانی است که تجسم صلح است.
  • الهه صلح توسط یونانی ها پرستش می شد.
  • الهه Pax معادل رومی Eirene است.
  • Pax به طور گسترده برای دستیابی به هماهنگی در امپراتوری روم مورد استفاده قرار گرفت.
  • پرستش Pax تأثیر زیادی بر سیاست گذاشت. شرایط امپراتوری روم و الهام بخش پایان یک جنگ داخلی بود، در نتیجه رفاه را به ارمغان آورد.

او توسط رومیان از طریق Pax ، الهه صلح رومی، که بسیار زیاد بود، پذیرفته شد. بر جنبه سیاسی امپراتوری تأثیر گذاشت و در نهایت آن را پیروز کرد.

فصل.

ایرن یک صلح طلب است و به عنوان یک تعادل عالی برای خدایان و الهه های یونانی همکارش عمل می کند، که حسادت و خیانت هایشان اغلب باعث اختلاف و جنگ می شد. کهن الگوی آیرین توانایی میانجی گری بین گروه های مختلف است. علاوه بر این، او می‌توانست به سرعت وضعیت را ارزیابی کند، دیدگاه هر دو طرف را درک کند، و به آنها کمک کند تا حد وسطی پیدا کنند که هر دو بتوانند برای حل اختلافات خود توافق کنند.

عبادت آیرین

آتنی ها به الهه ایرین احترام می گذاشتند، به همان ترتیبی که رومی ها به خوبی به پکس می نگریستند. آنها پس از پیروزی دریایی بر اسپارت در سال 375 قبل از میلاد، یک محراب برای آیرین ساختند. آنها این کار را برای تشکر و قدردانی از او برای صلح حاصل از پیروزی انجام دادند.

اگرچه او به عنوان الهه اصلی اساطیر یونان به حساب نمی آمد، اما او به الهه مهمی تبدیل شد. آنها همچنین یک فرقه را آغاز کردند و پس از 371 قبل از میلاد، با انجام یک قربانی دولتی سالانه برای او برای جشن گرفتن صلح مشترک، او را گرامی داشتند.

در آگورا آتن، مجسمه ای اختصاصی برای ادای احترام به او ساختند. الهه در حالی که کودک پلوتوس را بر روی بازوی چپ خود حمل می کند به تصویر کشیده شده است. پلوتوس پسر الهه کشاورزی، دیمتر بود. الهه دست راست خود را که قبلاً یک عصا داشت، نداشت. او را می‌توان دید که با محبت به پلوتوس خیره شده است، کسی که به او خیره شده است. این مجسمه نماد فراوانی (پلوتوس) است.تحت مراقبت صلح رونق یافت.

این توسط سفیسودوت بزرگ که پدر یا عموی مجسمه ساز معروف پراکسیتلس بود، ایجاد شد. این مجسمه از برنز ساخته شده بود و برخی از شهروندان آتن آن را بر روی سکه ها و گلدان ها به تصویر کشیده بودند. با این وجود، این شکل در حال حاضر گم شده است، اگرچه رومی ها یک کپی از آن را در سنگ مرمر ساختند.

بهترین نسخه های باقی مانده از آن را اکنون می توان در گلیپتوتک مونیخ یافت، که در ابتدا در قرن 20 بود. مجموعه ویلا آبانی واقع در رم اما توسط ناپلئون اول غارت شد و به فرانسه آورده شد. مجسمه توسط لودویگ اول از باواریا پس از سقوط ناپلئون اول پس گرفته شد.

در همین حال، رومی ها برای اولین بار آیرین را به تصویر کشیدند. معادل رومی، Pax ، بر روی سکه های آنها معروف به Antonianus، ضرب شده در 137 قبل از میلاد. این برای احترام به معاهده ای بین اپیروس و روم پس از جنگ های سامنی ایجاد شد و در زمان امپراتور ماکسیمیان صادر شد. با این حال، آنها به طور خاص از تصویر یا نام او استفاده نکردند. آنها فقط از نمادهای الهه در آن زمان تا بعد از 44 قبل از میلاد استفاده می کردند. به نظر می‌رسید که سکه‌ها زنی را نشان می‌داد که توسط حیوانات مزرعه احاطه شده بود، در حالی که طرف دیگر دو سرباز را در حالی که قربانی در دست داشتند، روبروی یکدیگر نشان می‌داد: یک خوک. او همچنین روی ضرب سکه با امپراتور آگوستوس در طرف مقابل ظاهر شد.

آنها همچنین معتقدند که الهه حامی رفاه و ثروت بوده است، زیرا در زمان صلح، مردم این شانس را دارند که شخم بزنند.مزارع و می تواند در تجارت شرکت کند، بر خلاف زمان جنگ، که قحطی و ویرانی ایجاد می کند، درست مانند آنچه که امروزه می توان دید.

ارتباط سیاسی

زمانی که امپراتور آگوستوس امپراتوری جدید را تأسیس کرد برخی معتقدند که Pax می توانست بیشتر به عنوان یک تصویر سیاسی استفاده شود تا یک الهه واقعی. امپراتور آگوستوس بارها از گردهمایی ها و رویدادهای مذهبی برای تحمیل پیام های سیاسی خود استفاده می کرد. با این حال، این رویکرد مفهوم جدیدی نبود. ریشه آن به ریشه یونانی می رسد، که توسط اسکندر مقدونی استفاده شده است و پس از آن توسط پومپی و ژولیوس سزار استفاده شده است.

برخی از مناطق در لوزیتانیا باستان به نام الهه صلح روم و آگوستوس تغییر نام داده اند. خودش؛ به عنوان مثال، "پکس جولیا" به "پکس آگوستا" تغییر نام داد. آگوستوس همچنین سعی کرد در استان هایی مانند گال و اسپانیا فرقه Pax را راه اندازی کند. حکومت او ایده صلح را برای شهروندان رومی و برای مردمان تسخیر شده برجسته کرد. او از این به عنوان راهی برای ایجاد هماهنگی و تقویت قدرت خود استفاده کرد .

جانشینان امپراتور در دوران سلسله جولیو-کلودین به استفاده از این مفهوم ادامه دادند، اما تصویر الهه به آرامی تغییر کرد. زمانی که کلودیوس بر تخت نشسته بود، اصلاح شد. پکس بیشتر به یک چهره بالدار تبدیل شد. با این حال، در زمان امپراتور وسپاسیان، کسی که سلسله فلاویان را تأسیس کرد و به جنگ داخلی "سال چهار امپراتور"، پرستش پکس پایان داد.ادامه یافت.

این جایی است که الهه Pax همچنان با خدای ژانوس مرتبط بود، همانطور که در تصویر معبد Janus Quadrifons که در نزدیکی Forum Pacis یافت می شود نشان داده شده است. بسته شدن دروازه ها به عنوان پایان جنگ و آغاز صلح تلقی می شد. این معبد توسط آگوستوس در اولین سال سلطنت او ساخته شد.

Pax Romana

Pax و Augustus ارتباط نزدیکی با دوره ای به نام Pax Augusta پیدا کردند، اما بعدها محققان این را به عنوان "Pax Romana" نامگذاری کردند. Pax Romana یا "صلح رومی" دوره ای از 27 قبل از میلاد تا 180 پس از میلاد است که در آن امپراتوری روم یک دوره 200 ساله صلح و رونق اقتصادی فوق العاده را تجربه کرد که به سرزمین های همسایه آنها مانند عراق در شرق، انگلستان گسترش یافت. در شمال و مراکش در جنوب. Pax Romana به این معنی است که ثبات و صلح از طریق قدرت امپراتور برای کنترل آشفتگی در امپراتوری و غلبه بر تهدیدهای خارجی به دست آمد.

دوره Pax Romana جایی است که امپراتوری روم به آن رسیده است. اوج از نظر مساحت زمین و جمعیت. تخمین زده می شود که جمعیت آن به 70 میلیون نفر افزایش یافته است. با این حال، دولت ثبات، قانون و نظم را حفظ کرد و شهروندان در امنیت بودند.

این زمانی بود که روم چندین دستاورد و پیشرفت را مشاهده کرد، به ویژه در هنر و مهندسی. رومی ها ایجاد کردند. سیستم گسترده جاده ها بهکمک به حفظ امپراتوری در حال رشد خود. این جاده ها حرکت نیروها را تسریع می کرد و ارتباطات را تسهیل می کرد. آنها همچنین قنات هایی ساختند که آب را از زمین به شهرها و مزارع می بردند.

در زمان سلطنت اکتاویان است که Pax Romana آغاز شد. پس از مرگ ژولیوس سزار، جنگ داخلی در رم شعله ور شد. اینجاست که سه گانه دوم متشکل از آنتونی، لپیدوس و اکتاویان که برادرزاده ژولیوس سزار بود، پدیدار شد.

این سه گانه جدید به مدت یک دهه در روم سلطنت کرد، اما در نهایت درگیری ها پدید آمد و اکتاویان لپیدوس را شکست داد. و آنتونی در 27 پیش از میلاد، اکتاویان پیروز شد و لقب مقدس آگوستوس را دریافت کرد. او از نفوذ الهه صلح برای پایه گذاری و دستیابی به هماهنگی و ثبات Pax Romana استفاده کرد.

اگر ایده امروز صلح، فقدان جنگ بود، هرج و مرج و آشفتگی، اعتقاد بر این است که کلمه رومی برای صلح (Pax) را می توان بیشتر به عنوان یک معاهده در نظر گرفت. این معاهده به پایان جنگ منجر شد و به تسلیم و تسلیم در برابر برتری روم منجر شد.

معادل رومی

الهه Eirene از اساطیر یونان باستان معادل رومی دارد ، الهه پکس. Pax کلمه لاتین برای "صلح" است. او مظهر صلح در اساطیر رومی است. او به عنوان دختر مشتری، خدای پادشاه روم، و الهه عدالت شناخته شد. پکس در هنر در حالی که شاخه های زیتون را در دست دارد به تصویر کشیده شده استیک هدیه صلح و یک کادوسه، قرنیه، عصا و ذرت.

در زمان امپراتور آگوستوس، پرستش پکس رایج شد زیرا حاکم از تصاویر او برای ایجاد آرامش سیاسی استفاده می کرد. کمک به تثبیت امپراتوری پس از چندین سال هرج و مرج و جنگ داخلی در جمهوری قبلی. آگوستوس برای پرستش او محرابی در پردیس مارتیوس برپا کرد. آن را Ara Pacis یا Ara Pacis Augustae می نامند که به عنوان محراب صلح آگوستا ترجمه شده است.

همچنین ببینید: کنایه در آنتیگون: مرگ بر اثر کنایه

این محراب توسط دولت روم در چهارم ژوئیه سال 13 قبل از میلاد ساخته شد. دلیل دیگر پشت این کار احترام به بازگشت آگوستوس به رم بود پس از گذراندن سه سال در اسپانیا و گول. این بنای یادبود در 30 ژانویه 19 قبل از میلاد تقدیس شد.

Ara Pacis Augustae در ابتدا در منطقه شمالی رم قرار داشت و سپس در مکان فعلی خود دوباره جمع آوری شد. اکنون به آن موزه آرا پاسیس می گویند. حیوانات مزرعه به تصویر کشیده شده بر روی نماد آرا پاسیس یا قربانگاه الهه ایرین، فراوانی غذا و حیوانات را در دوره Pax Romana نشان می دهد.

حفظ صلح

برای حفظ صلح که آنها را حفظ می کنند. رومی ها به طور معمول حیواناتی را برای پکس قربانی می کردند. الهه همچنین با دوقلوها به تصویر کشیده شد تا صلح، هماهنگی و ثمربخشی را که از طریق Pax Romana به دست آمده بود، نشان دهد. علاوه بر این، هر سوم ژانویه، جشنی برای پکس برگزار می شد.

امپراطوروسپاسیان همچنین معبد بزرگی را برای او سفارش داد در زمان سلطنت خود و آن را Templum Pacis یا معبد صلح نامید که به انجمن وسپاسیان نیز معروف بود. در سال 71 پس از میلاد در رم ساخته شد. در سمت جنوب شرقی Argiletum، رو به روی تپه Velian، به سمت Colosseum محبوب قرار داشت. گفته شد که امپراتور دومیتیان مسئول اصلی تکمیل معبد بوده و نه وسپاسیان. این موضوع امروزه در دنیای باستان شناسی بحث برانگیز باقی مانده است.

Templum Pacis بخشی از انجمن امپراتوری یا "یک سری از مجامع تاریخی (میدان های عمومی) ساخته شده در رم در یک دوره زمانی در نظر گرفته می شد. یک قرن و نیم.» با این حال، به دلیل فقدان شواهدی مبنی بر اینکه کارکردی سیاسی داشته است، این به طور رسمی یک انجمن در نظر گرفته نشد. به همین دلیل است که آن را معبد می نامند.

برای اینکه بتوان این بنای عظیم را بسازد، گفته می شود که وسپسیان با غارت اورشلیم در طول جنگ های یهود و رومی سرمایه ای به دست آورد . معبد برای وسپاسیان مهم و برای تبلیغات امپراتور حیاتی شد. بنابراین نمادی از صلح و فراوانی شد که او به امپراتوری آورد.

سوالات متداول

الهه آرامش کیست؟

الهه آرامش در دین یونان باستان جالینوس است . او یک الهه کوچک بود که مظهر آب و هوای آرام و آرام یا دریاهای آرام بود. به گفته هزیود، جالینوس یکی از 50 نیرید بودپوره های دریایی که دختران نرئوس، «پیرمرد دریا» و دوریس اقیانوسی بودند. با این حال، به گفته اوریپید، پدر و مادرش پونتوس و کالیماخوس بودند، و آنها او را به عنوان Galenaia یا Galeneia یاد می کردند.

گالین مجسمه ای دارد که توسط پاوسانیاس گفته شده است که در معبد پوزئیدون در قرنتس ارائه شده است. کنار تالاسا او همچنین در قرن هجدهم ارز کسب کرد، اما به نام Galatea، نام جایگزین او شناخته می شد. همچنین اعتقاد بر این بود که او یک مناد در نقاشی گلدان است.

الهه شادی کیست؟

Euphrosyne الهه شادی، شادی، و شادی است در اساطیر و دین یونان باستان او را یوتیمیا یا اوتیخیا نیز می نامیدند. نام او نسخه زنانه Euphrosynos است، یک کلمه یونانی به معنای شادی.

Euphrosyne دو خواهر به نام‌های Aglaea و Thalia دارد. به گفته هزیود، آنها دختران زئوس خدای یونانی و اورینوم اقیانوسیه بودند. یکی دیگر از والدین جایگزین ممکن است هلیوس و نایاد ایگل، زئوس و اوریمدوزا یا یوانته، و دیونیسوس و کرونویس باشند. با این حال، در روایت های دیگر، والدین آنها خدایان اولیه، اربوس، شخصیت تاریکی و نایکس، که شب را به تصویر می کشد، بودند.

همچنین ببینید: آرتمیس و جبار: داستان دلخراش یک فانی و یک الهه

Euphrosyne یکی از اعضای Charites، الهه های جذابیت، زیبایی، حسن نیت و خلاقیت. این الهه ها خلق شده اند تا به گفته شاعر یونانی، خوش نیت و لحظات خوشی را برای جهان فراهم کنند

John Campbell

جان کمپبل یک نویسنده و علاقه مندان به ادبیات ماهر است که به خاطر قدردانی عمیق و دانش گسترده اش از ادبیات کلاسیک معروف است. جان با اشتیاق به کلام مکتوب و شیفتگی خاصی به آثار یونان و روم باستان، سالها را به مطالعه و کاوش در تراژدی کلاسیک، شعر غزل، کمدی جدید، طنز، و شعر حماسی اختصاص داده است.با فارغ التحصیلی ممتاز در رشته ادبیات انگلیسی از یک دانشگاه معتبر، پیشینه دانشگاهی جان او را برای تحلیل انتقادی و تفسیر این خلاقیت های ادبی جاودانه فراهم می کند. توانایی او در کنکاش در ظرایف شعرهای ارسطو، عبارات غنایی سافو، شوخ طبعی آریستوفان، تفکرات طنز آمیز یوونال، و روایت های گسترده هومر و ویرژیل واقعا استثنایی است.وبلاگ جان به عنوان یک پلت فرم مهم برای او عمل می کند تا بینش ها، مشاهدات و تفسیرهای خود را از این شاهکارهای کلاسیک به اشتراک بگذارد. او از طریق تجزیه و تحلیل دقیق خود از مضامین، شخصیت ها، نمادها و زمینه تاریخی، آثار غول های ادبی باستانی را زنده می کند و آنها را برای خوانندگان با هر زمینه و علاقه قابل دسترس می کند.سبک نوشتاری جذاب او هم ذهن و هم قلب خوانندگانش را درگیر می کند و آنها را به دنیای جادویی ادبیات کلاسیک می کشاند. با هر پست وبلاگ، جان به طرز ماهرانه ای درک علمی خود را با یک نکته عمیق به هم می پیونددارتباط شخصی با این متون، آنها را قابل ربط و مرتبط با دنیای معاصر می کند.جان که به عنوان یک مرجع در زمینه خود شناخته می شود، مقالات و مقالاتی را با چندین مجله و نشریه ادبی معتبر ارائه کرده است. تخصص او در ادبیات کلاسیک نیز او را به سخنران مورد علاقه در کنفرانس های دانشگاهی و رویدادهای ادبی مختلف تبدیل کرده است.جان کمپبل از طریق نثر شیوا و شور و شوق پرشور خود مصمم است زیبایی جاودانه و اهمیت عمیق ادبیات کلاسیک را احیا کند و جشن بگیرد. چه شما یک محقق متعهد باشید یا صرفاً یک خواننده کنجکاو باشید که به دنبال کشف دنیای ادیپ، اشعار عاشقانه سافو، نمایشنامه های شوخ طبع مناندر یا داستان های قهرمانانه آشیل هستید، وبلاگ جان وعده می دهد که منبع ارزشمندی باشد که آموزش، الهام بخشیدن و شعله ور شدن خواهد داشت. عشق مادام العمر به کلاسیک ها