تئوگونی - هزیود

John Campbell 22-04-2024
John Campbell

(شعر تعلیمی، یونانی، حدود 700 ق.م، 1022 سطر)

مقدمهشاید بتوان آن را نه منبع قطعی اساطیر یونانی، بلکه به عنوان تصویری از سنت پویای اسطوره ها که در آن زمان خاص وجود داشت، دید. اساطیر یونان پس از این زمان به تغییر و انطباق ادامه داد و برخی از داستان ها و ویژگی های خدایان مختلف نیز در طول زمان تغییر کرده است.

منبع

بازگشت به بالای صفحه

  • ترجمه انگلیسی توسط هیو اولین وایت (آرشیو متن مقدس اینترنتی): //www.sacred-texts.com/cla/hesiod/theogony.htm
  • نسخه یونانی با ترجمه کلمه به کلمه (پروژه پرسئوس): // www.perseus.tufts.edu/hopper/text.jsp?doc=Perseus:text:1999.01.0129

[rating_form id=”1″]

اروس(میل یا عشق جنسی)، تارتاروس(جهان زیرین)، اربوس(تاریکی) و نیکس(شب).

Erebos و Nyx تکثیر شدند تا Aither (روشنایی) و Hemera (روز) را بسازند و از گایا اورانوس (آسمان)، اوریا (کوه‌ها) و پونتوس (دریا) آمدند. اورانوس با گایا جفت شد و سه دسته از فرزندان را به وجود آورد: دوازده تایتان (Oceanos، Coeus، Crius، Hyperion، Iapetos، Theia، Rhea، Themis، Mnemosyne، Phoebe، Tethys و Kronos)، نژادی از خدایان قدرتمند که در دوران افسانه ای حکومت می کردند. عصر طلایی؛ سه کیکلوپ یا سیکلوپ (برونتس، استروپس و آرج)، نژادی از غول های یک چشم. و سه هکاتونچایر (کوتوس، بریارئوس و گیگس)، غول‌های صد دستی که حتی از تایتان‌ها قدرت و درنده‌تر بودند. به رحم گایا، بنابراین گایا از تایتان ها التماس کرد تا پدرشان را مجازات کنند. فقط کرونوس، جوان‌ترین و جاه‌طلب‌ترین تیتان، مایل به انجام این کار بود و پدرش را با داس گایا اخته کرد. خون اورانوس بر روی زمین پاشیده شد و ارینی ها (خشمگینان انتقام جو)، غول ها (غول ها) و ملیایی (نژاد پوره های درختی) را به وجود آورد. کرونوس بیضه های بریده شده اورانوس را به دریا انداخت و آفرودیت (الهه عشق) از کف دریا تشکیل شد.

Nyx فرزندان زیادی به دنیا آورد ، از جمله Moros (Doom) ، اونیروی (رویاها)، کرو کرس (سرنوشت ها)، اریس (اختلاف)، موموس (سرزنش)، فیلوتس (عشق)، گراس (پیری)، تاناتوس (مرگ)، مویرایی (سرنوشت)، نمسیس (انتقام)، هسپریدها (دختران شب). هیپنوس (خواب)، اویزیس (سختی) و آپات (فریب). اریس به نوبه خود Ponos (درد)، Hysmine (نبردها)، Neikea (نزاع‌ها)، Phonoi (قتل)، Lethe (فراموشی)، Makhai (مبارزه)، Pseudologos (دروغ‌ها)، Amfilogia (اختلافات)، Limos را تولید کرد. (قحطی)، Androktasia (قتل عمد)، Ate (ویرانی)، Dysnomia (بی قانونی)، جلبک (بیماری ها)، Horkos (سوگندها) و Logoi (داستان ها).

پس از اخته شدن اورانوس ، گایا با پونتوس ازدواج کرد و آنها به تولید سلسله ای از خدایان دریایی، پوره ها و هیولاها ادامه دادند، از جمله نرئوس (پیرمرد دریا که در جنبه های دیگرش به نام های پروتئوس و فورسیس نیز شناخته می شود، که از آنها بود. از Nereids، پنجاه پوره دریا، که معروف‌ترین آنها تتیس بود، تاوماس (که بعداً با الکترا اقیانوسی ازدواج کرد و زنبق یا رنگین کمان و دو روح بالدار، Aello و Ocypetes، معروف به هارپی) را به دنیا آورد) یوریبیا و سیتوس (یک هیولای دریایی وحشتناک).

همچنین ببینید: دختر پوزئیدون: آیا او به اندازه پدرش قدرتمند است؟

سیتوس و خواهر و برادرش فورسیس فرزندان زیادی داشتند از جمله Graiae (سه جادوگر خاکستری با یک چشم و یک دندان مشترک). در میان آنها، سه گورگون (مشهورترین آنها مدوسای مو مار است که بعدها اسب بالدار پگاسوس را به دنیا آورد)، اکیدنا (مار)هیولای بدنی که به نوبه خود هیولاهای معروف دیگری مانند شیر نمیان، کیمرا، هیدرا، ابوالهول و سربروس) و اوفیون را تولید می کند.

تیتان ها بین خود ازدواج کردند و فرزندان تیتان خود را داشتند: اقیانوسوس و تتیس سه هزار پوره اقیانوسی (از جمله الکترا، کالیپسو و استیکس) و همچنین تمام رودخانه‌ها، فواره‌ها و دریاچه‌های جهان را به دنیا آوردند. تیا و هایپریون هلیوس (خورشید)، سلن (ماه) و ایوس (سپیده دم) داشتند. کریوس و اوریبیا آسترایوس (پدر، با ائوس، از خدایان باد، زفیروس، بوریاس، نوتوس و اوروس، و همچنین همه ستارگان)، پالاس (پدر، با استیکس اقیانوسی، زلوس یا غیرت، نایک یا پیروزی، Cratos یا Strength و Bia یا Force) و Perses; کوئوس و فیبی ازدواج کردند تا لتو و آستریا (مادر، با پسر عمویش پرز هکاته، الهه بیابان، زایمان، جادو و جادو) را به دنیا بیاورند. یاپتوس با پوره اقیانوسی کلیمن ازدواج کرد و دارای اطلس، منوتیوس، پرومتئوس و اپیمته شد. خواهرش رئا اما با توجه به پیشگویی که یکی از فرزندانش او را سرنگون خواهد کرد، مطمئن شد که هر یک از فرزندانی که به دنیا می آورد را می بلعد: هستیا (الهه کانون و اهل خانه)، دیمتر (الهه زمین و الهه زمین و... باروری)، هرا (الهه زنان و ازدواج)، هادس (خدای عالم اموات)، پوزیدون (خدای جهان زیرین)دریا) و زئوس (خدای آسمان و رعد و برق و بعداً پادشاه خدایان) به این ترتیب. با این حال، رئا با کمک گایا و اورانوس توانست کرونوس را فریب دهد تا زئوس را از این سرنوشت نجات دهد و سپس او را فریب دهد تا پنج فرزند دیگرش را استفراغ کند.

پیوستن به زئوس ، فرزندان دیگر رئا و کرونوس (که در مجموع به عنوان خدایان المپیا شناخته می شوند، به دلیل خانه انتخابی آنها در کوه المپ)، همراه با کیکلوپ، پرومتئوس و اپیمته، سپس یک جنگ بزرگ ده ساله را علیه تیتان ها و غول ها به راه انداختند. کنترل کیهان در نهایت زئوس Hecatonchires ها را از زندان تارتاروس رها کرد تا زمین را تکان دهد و به او اجازه داد در مبارزه دست برتر را به دست آورد و خشم صاعقه خود را به سمت تیتان ها انداخت و آنها را به تارتاروس پرتاب کرد.

در گایا با عصبانیت او از شکست تایتان ها، آخرین پسری به دنیا آورد که پدرش تارتاروس بود که به نام تیفئوس یا تایفون شناخته می شد. تایفئوس یکی از وحشتناک ترین و مرگبارترین هیولاهای تمام دوران بود که به ارتفاع ستاره ها می رسید، دستانش با صد سر اژدها به شرق و غرب می رسید، نیمه پایینی او از کلاف های افعی غول پیکر خش خش تشکیل شده بود و تمام بدنش پوشیده شده بود. در بال و با آتشی که از چشمانش می درخشد. او نیز توسط زئوس شکست خورد، اما او را در زیر کوه اتنا گرفتار کرد.مانند دیگران به تارتاروس فرستاده نشد، اما تلاش های بعدی او برای فریب دادن زئوس و سپس سرقت آتش ممنوعه او از خدایان المپیا، باعث شد تا زئوس او را با زنجیر کردن او به صخره ای مجازات کند، جایی که عقاب همیشه از جگرش تغذیه می کند. به طور جادویی هر روز بازسازی کنید. همچنین در نتیجه دزدی پرومتئوس از راز آتش برای انسان، زئوس از آتنا و هفایستوس، آهنگر لنگ خدایان، خواست تا زنی زیبا به نام پاندورا خلق کنند که یک کوزه را باز کرد (اشاره به به عنوان «جعبه پاندورا» در حساب‌های مدرن) که تمام شرارت‌های بشر را رها می‌کند، و تنها امید را پس از بسته شدن دوباره در داخل آن باقی می‌گذارد. هسیود همچنین در این مرحله پیشنهاد کرد که زنان به طور کلی از این پس به عنوان نفرین بر مردان در نظر گرفته می شوند. 17>پادشاه خدایان المپیا ، ابتدا با متیس اقیانوسی ازدواج کرد ، اما برای جلوگیری از پیشگویی که هر یک از فرزندان پیوند او با متیس از او بزرگتر خواهد بود، زئوس خود متیس را بلعید تا مانع از زایمان او شود با این حال، متیس در آن زمان از آتنا باردار بود و او را در درون زئوس پرورش داد، تا اینکه آتنا کاملاً مسلح از پیشانی زئوس بیرون آمد.

همسر دوم زئوس 17>Titan Themis که حامل سه Horae (ساعت ها، الهه های کنترل کننده زندگی منظم)، Eunomia (نظم)، دایک (عدالت)، Eirene (صلح)، Tyche (شکوفایی) وسه مویرا (سرنوشت‌ها، شخصیت‌های جامه سفید سرنوشت، یعنی Klotho Spinner، Lachesis the Alotter و Atropos the Unturned، نسخه جایگزینی از اصل و نسب آنها برای خلقت آنها توسط Nyx).

زئوس. همسر سوم اورینوم اقیانوسی بود که دارای سه Charites یا Graces، الهه های جذابیت، زیبایی، طبیعت، خلاقیت و باروری انسانی، یعنی Aglaea (زیبایی)، Euphrosyne (Mirth) و Thalia بود. (خوشحالی).

زن چهارم زئوس خواهر خود دیمیتر بود که پرسفونه را به دنیا آورد که بعداً با هادس ازدواج کرد و ملینو (الهه ارواح) را به دنیا آورد. زاگرئوس (خدای اسرار اورفیک) و ماکاریا (الهه زندگی پربرکت پس از مرگ).

پنجمین همسر زئوس تیتان Mnemosyne بود که از او آمد. نه موز، کلیو (تاریخ)، اوترپ (موسیقی)، تالیا (کمدی)، ملپومن (تراژدی)، ترپسیکور (رقص)، اراتو (شعر غنایی)، پلی هیمنیا (شعر کر)، اورانیا (نجوم) و کالیوپ (شعر قهرمانانه) ).

ششمین همسر زئوس نسل دوم تیتان لتو بود که آپولو (خدای موسیقی، شعر و سخنان، که در جزیره شناور دلوس پس از اینکه هرا لتو را از زایمان بر روی زمین منع کرده بود) و خواهر دوقلویش آرتمیس (الهه شکار، زایمان و باروری).

هفتمین زئوس و همسر آخر خواهرش هرا بود که هبه را به دنیا آورد.(حمام خدایان)، آرس (خدای جنگ)، انیو (الهه جنگ)، هفایستوس ( آهنگر لنگ و صنعتگر خدایان) و ایلیتییا (الهه زایمان و مامایی).

خارج از او با این حال، ازدواج‌ها، زئوس همچنین روابط بسیاری با زنان فانی داشت، مانند : سمله، که مادر دیونوسوس (که یونانی‌ها آن را باکوس نیز می‌شناسند)، خدای شراب و خلسه. دانایی که مادر پرسئوس قهرمان بود. لدا که مادر هلن تروی، کلیتمنسترا و دوقلوهای کاستور و پولوکس بود. و آلکمن که مادر قهرمان هراکلس بود.

پوزئیدون برادر زئو با آمفیتریت نرید ازدواج کرد و تریتون، پیام آور اعماق را به وجود آورد. تسئوس قهرمان که پسر اترا بود، در نظر گرفته می‌شد که هم پوزئیدون و هم اگئوس شوهر آترا پدری مشترک داشته‌اند، زیرا آترا در شب لقاحش با هر دو دراز کشیده بود.

آفرودیت. توسط زئوس به ازدواج پسر خود، هفایستوس لنگ و زشت، در تلاش برای جلوگیری از هر گونه حسادت و رقابتی که ممکن است بر سر زیبایی بزرگ او ایجاد شود، داده شد. اما او با این وجود با آرس رابطه داشت و اروس (عشق)، فوبوس (ترس)، دیموس (ترسو) و هارمونیا (هارمونی) را به دنیا آورد. هارمونیا بعداً با کادموس، بنیانگذار تبس، با پدر اینو، سمله (مادر دیونوسوس توسط زئوس)، آگاو، پولیدوروس وAutonoe.

تجزیه و تحلیل

همچنین ببینید: نوستوس در ادیسه و نیاز به بازگشت به خانه

بازگشت به بالای صفحه

"Theogony" اساساً ترکیبی در مقیاس بزرگ از طیف گسترده ای از سنت های محلی یونان در مورد خدایان و جهان است. به عنوان یک روایت سازماندهی شده است که در مورد خلقت جهان از هرج و مرج و در مورد خدایان که کیهان را شکل داده اند می گوید. تا حدودی، معادل اساطیر یونانی کتاب پیدایش در عبری و مسیحی «انجیل» را نشان می‌دهد، زیرا فهرستی از نسل‌های اولیه و نسب‌شناسی خدایان، تیتان‌ها و قهرمانان از آغاز قرن بیستم جهان.

جالب اینجاست که هسیود در این اثر ادعا می کند که او (شاعر، و نه شاهی قدرتمند) اختیار و مسئولیت انتشار این داستان ها را مستقیماً توسط موسوم به او داده شده است، بنابراین خود را تقریباً در موقعیت یک پیامبر قرار می دهد.

از لحاظ رسمی، شعر به عنوان سرود در 1022 بیت با فراخوانی زئوس و موزها ارائه شده است. سنت پیش درآمدهای سرود که با آن راپسود یونان باستان اجرای خود را در مسابقات شعری آغاز می کرد. شکل مکتوب نهایی «تئوگونی» احتمالاً تا قرن ششم پیش از میلاد ایجاد نشده بود، با این حال، و برخی از ویراستاران به این نتیجه رسیده اند که چند قسمت جزئی، مانند قسمت تیفوس در آیات 820-880، درون یابی است (بخشی که بعداً معرفی شد).

باید

John Campbell

جان کمپبل یک نویسنده و علاقه مندان به ادبیات ماهر است که به خاطر قدردانی عمیق و دانش گسترده اش از ادبیات کلاسیک معروف است. جان با اشتیاق به کلام مکتوب و شیفتگی خاصی به آثار یونان و روم باستان، سالها را به مطالعه و کاوش در تراژدی کلاسیک، شعر غزل، کمدی جدید، طنز، و شعر حماسی اختصاص داده است.با فارغ التحصیلی ممتاز در رشته ادبیات انگلیسی از یک دانشگاه معتبر، پیشینه دانشگاهی جان او را برای تحلیل انتقادی و تفسیر این خلاقیت های ادبی جاودانه فراهم می کند. توانایی او در کنکاش در ظرایف شعرهای ارسطو، عبارات غنایی سافو، شوخ طبعی آریستوفان، تفکرات طنز آمیز یوونال، و روایت های گسترده هومر و ویرژیل واقعا استثنایی است.وبلاگ جان به عنوان یک پلت فرم مهم برای او عمل می کند تا بینش ها، مشاهدات و تفسیرهای خود را از این شاهکارهای کلاسیک به اشتراک بگذارد. او از طریق تجزیه و تحلیل دقیق خود از مضامین، شخصیت ها، نمادها و زمینه تاریخی، آثار غول های ادبی باستانی را زنده می کند و آنها را برای خوانندگان با هر زمینه و علاقه قابل دسترس می کند.سبک نوشتاری جذاب او هم ذهن و هم قلب خوانندگانش را درگیر می کند و آنها را به دنیای جادویی ادبیات کلاسیک می کشاند. با هر پست وبلاگ، جان به طرز ماهرانه ای درک علمی خود را با یک نکته عمیق به هم می پیونددارتباط شخصی با این متون، آنها را قابل ربط و مرتبط با دنیای معاصر می کند.جان که به عنوان یک مرجع در زمینه خود شناخته می شود، مقالات و مقالاتی را با چندین مجله و نشریه ادبی معتبر ارائه کرده است. تخصص او در ادبیات کلاسیک نیز او را به سخنران مورد علاقه در کنفرانس های دانشگاهی و رویدادهای ادبی مختلف تبدیل کرده است.جان کمپبل از طریق نثر شیوا و شور و شوق پرشور خود مصمم است زیبایی جاودانه و اهمیت عمیق ادبیات کلاسیک را احیا کند و جشن بگیرد. چه شما یک محقق متعهد باشید یا صرفاً یک خواننده کنجکاو باشید که به دنبال کشف دنیای ادیپ، اشعار عاشقانه سافو، نمایشنامه های شوخ طبع مناندر یا داستان های قهرمانانه آشیل هستید، وبلاگ جان وعده می دهد که منبع ارزشمندی باشد که آموزش، الهام بخشیدن و شعله ور شدن خواهد داشت. عشق مادام العمر به کلاسیک ها